In de media
Varkevisser: Nieuwe manier van besturen
De Nieuwsbode Zeist - 12 mei 2010ZEIST - Voor velen was zijn aanstelling een volslagen verrassing; D66 -de partij die volgens eigen zeggen over vijf kandidaatwethouders beschikte in aanloop naar de gemeenteraadsverkiezingen presenteerde Johan Varkevisser als lid van het college. De partij koos niet voor de portefeuille met 'bouwen en wonen met behoud van groen', maar voor middelen, én de nieuwe manier van besturen.
Wie is Johan Varkevisser en wat vindt hij zelf van de bijzondere start van zijn nieuwe baan?
De voorlichter en Varkevisser zitten al klaar aan de ronde tafel in de werkkamer in het oude gemeentehuis. Het klinkt nog wat hol; de kamer wacht nog op de persoonlijke toevoeging van de nieuwe gebruiker. ''Ik ga wat schilderijen van mijn grootvader ophangen. Opa was actief in de vakbond, de voorloper van het CNV. Toen ik m'n zus vertelde van mijn benoeming zei ze: Dat had opa moeten weten. Dat was ook een man met hart voor de publieke zaak.''
Varkevisser is 57, en woont sinds 1979 in Zeist. ''Ik heb nog nooit zo lang ergens gewoond. En misschien ook leuk om te weten; mijn grootouders hebben ook in Zeist gewoond.'' Hij roemt de rust en schoonheid van Zeist: ''Een prachtige omgeving. Ik woon in Zeist-Oost en ga graag wandelen met mijn vrouw.''
Aan bestuurlijke ervaring ontbreekt het de nieuwkomer niet. ''De afgelopen twintig jaar heb ik vele bestuurlijke functies vervuld, bij de bibliotheek, Bureau Sociaal Raadslieden, in de kerk. Je krijgt er zoveel voor terug. Je ziet dat er heel veel gebeurt in de Zeister samenleving; dat is zo leuk. Het is mooi dat ik mijn hobby nu tot mijn werk kan maken.''
Varkevisser werkte tot voor kort bij een grote bank, op het snijvlak van commercie en automatisering. 'Het is snel gegaan, het was een grote verrassing. We hebben ons als partij voor de onderhandelingen bewust niet rijk gerekend. De onderhandelingen hebben hun werk gedaan, het was een heel goed proces. We hebben in vrij korte tijd een heel mooi akkoord neergezet, met 'burgerparticipatie' als centrale thema. We hebben vastgelegd hoe we als bestuur met de samenleving willen omgaan. Heel
veel conflicten die er in het verleden lagen, zijn gerelateerd aan de manier waarop we met elkaar zijn omgegaan.
D66 heeft bewust gekozen voor de portefeuille waarin naast middelen ook bestuursstijl en burgerparticipatie zit. Over de financiën en de dreigende bezuinigingen: “dat geeft ook kansen, je moet nu goede keuzes maken, op een goede manier.''
Iets concreter? ''Volgend jaar spreken we elkaar weer. Ik verwacht dat er tegen het einde van het jaar een nieuw kabinet zit, en dan zullen we weten waar we aan toe zijn en hoeveel de gemeente Zeist moet bezuinigen. Nu kunnen we dat nog niet zeggen. Wel zijn we een voorstander van zo min mogelijk lastenverzwaring en willen we kleine subsidies ontzien. Dat staat ook in het coalitieakkoord.''
Over zijn aanstelling als wethouder zegt hij: ''Binnen D66 is een heel zorgvuldig proces gevoerd en dat is afgerond op het moment dat duidelijk was dat de partij collegeverantwoordelijkheid zou dragen. We hebben bewust gekozen voor deze portefeuille, omdat we denken dat we hiermee de beste garantie hebben om ongewenste ontwikkelingen te voorkomen. Dat geldt ook voor verdere ontwikkeling van bouwprojecten waar D66 in de afgelopen raadsperiodes flink tegen in het geweer is gekomen.''
Hij geeft een paar voorbeelden. ''Kijk naar de herinrichting van de verkeersstroom op Griffensteijn. Daar zie je duidelijk twee kampen van bewoners. We moeten daar eerst praten met alle bewoners, om tafel met hen, met scholen, de gemeente. En dan pas maatregelen nemen.''
''Woonpark Seyst aan de Utrechtseweg is nog zo'n voorbeeld. Dat proces is fout gegaan omdat de projectontwikkelaar al een plan had waarin omwonenden niet waren gekend. De provincie heeft het nu afgewezen. Maar in zulke gevallen zeg ik: ga nu eerst om de tafel zitten. Eerst tijd steken in het voortraject, zodat er later minder tijd verloren gaat. En ook dan zul je het nooit iedereen naar de zin
maken, maar partijen zullen zich veel eerder bij een uitkomst neerleggen.''
''Maar er zijn ook voorbeelden van processen die wel goed zijn gegaan. Kijk naar de ontwikkeling van Huis ter Heide-west. Daar is een kopgroep ingesteld die richting heeft gegeven aan het proces. Er is daadwerkelijk geluisterd. Die werkwijze moeten we toepassen op alle zaken die voorkomen.''
Er zijn veel protesten geweest tegen bouwplannen, het nieuwe College wil het groen behouden. Betekent dit niet dat er veel meer woningzoekenden komen? ''Mijn stellige overtuiging is dat we het woonvraagstuk niet oplossen door honderd of vijfhonderd woningen bij te bouwen. We moeten het groen behouden en binnen de grenzen van de bestaande bebouwing kijken. Er zijn genoeg oude kantoren, bijv. het oude BVG gebouw, kijk daar naar, en naar oude bedrijfsterreinen.''
Hij heeft ook in dit opzicht vertrouwen in het coalitieakkoord dat mede door D66 na twaalf jaar oppositie voeren is opgesteld. ''Natuurlijk heb ik het liefste dat er grote unanimiteit is.'' En weer is het de bestuursstijl die vastgelopen processen vlot zal trekken. ''Door het verder versterken van de eigen rollen van raad en college zal de raad meer invloed kunnen uitoefenen. De discussie is van levensbelang voor een goede democratie. Bij het maken en uitvoeren van plannen heb je natuurlijk het liefste, dat iedereen er achter staat. In de praktijk blijft het zoeken naar de best haalbare oplossing.''
Wordt nu ineens alles anders, nu het CDA en D66 in het college van plek hebben gewisseld? ''Ik ben niet van de revolutie en we hebben niet alleen de macht. Mag ik je over vier jaar nog eens uitnodigen?''
Zijn telefoon gaat; een mobieltje dat nog vol raadselen zit. ''Ik moet nog even wennen aan de telefoon.''
Zijn er speciale cursussen, voor nieuwe wethouders? ''Komende week trekken we er twee dagen op uit met het college, om elkaar te leren kennen. Ik heb ook even een rondje door de gebouwen gelopen; het is een nieuwe baan, ik word gewoon ingewerkt. En ik moet natuurlijk even thuis raken in allerlei dossiers. Het is boeiend om met nieuwe mensen te werken, het voelt goed. Als ik over vier jaar kan
concluderen dat bestuur en samenleving open naar elkaar staan, dan vind ik dat ik mijn werk goed heb gedaan.”
In mijn vorige baan ben ik voorzitter van de Ondernemingsraad geweest. De OR ging van te voren met de directie overleggen. Op die manier bouwden we samen een besluit op, zodat er uiteindelijk snel kon worden besloten. Die ervaring uit de OR heb ik vertaald en dat past bij mij: Ik houd niet van vechten, maar van opbouwen.. Een nieuwe manier van besturen; de samenleving is er rijp voor.''
In het Walkartpark demonstreert Johan Varkevisser de cadeaus die hij van zijn fractie kreeg bij zijn benoeming tot wethouder. Een zwart T-shirt met op de rug ’Wethouder (ik luister)' en een uitklapbaar tweepersoonsbankje dat meekan op de fiets.
word lid